lublin, Poland

Teatr w budowie

Jojko + Nawrocki Architekci, Josef Kiszka - Architekt - Arkiss

„Teatr w budowie”, a nade wszystko nowe Centrum Spotkania Kultur, ma za zadanie stać się nowym, rozpoznawalnym na świecie symbolem Lublina oraz kulturalnym sercem miasta. Budynek ze względu na rangę skrywanych w sobie funkcji winien być dominującym akcentem na planie miasta i najważniejszym katalizatorem życia kulturalnego oraz towarzyskiego jego mieszkańców.

Istniejący budynek rozpoczęty w latach ‘70 ubiegłego wieku nie jest w stanie sprostać tym wymaganiom. Niestety, aktualną wizytówką miejsca jest charakterystyczny brak porządku w strukturze istniejącego budynku od konstrukcji po jego zewnętrzną formę, skomplikowanie układu funkcjonalnego, komunikacji i przestrzeni, a także nieustanne trwanie „w budowie”. Program rozbudowy obiektu wykazuje niejasność sensu i potrzeby, jak gdyby dopiero poszukiwano własnej idei. Planowane Centrum Spotkania Kultur wymaga natomiast otwartej, wielofunkcyjnej przestrzeni społecznej, która łącząc istniejącą strukturę z nowym, wykreuje tętniące życiem miejsce spotkań i codziennych odwiedzin wielokulturowej społeczności Lublina i regionu. Wszystkie wymagania stawiane przed nowym obiektem, zarówno symboliczne i społeczne, jak i formalne, ekonomiczne i konstrukcyjno – architektoniczne, znajdują swe urzeczywistnienie w prostej, charakterystycznej bryle nowego „Teatru w Budowie”, będącej metaforą zakorzenionego w kulturze symbolu spotkań – namiotu. Namiotu, będącego współczesną próbą przymierza ducha elitarnej sztuki wraz z komercyjną codziennością, ale również przymierza fizyczności i metafizyki, przemijania i trwałości, porządku i indywidualności, kultury i przyrody. Najważniejsze instytucje, takie jak teatr i filharmonia, a także mediateka, kluby, kawiarnie, galeria itd., skupione pod wspólnym „dachem”, spełniają strategiczną rolę w edukowaniu społeczeństwa w dziedzinie kultury, łącząc różne grupy wiekowe i środowiska. Nowy układ komunikacji wewnętrznej integruje całość obiektu, tworząc jeden spójny organizm, będący otwartą strukturą z wydzielonymi blokami funkcji specjalnych.

Zewnętrzna powłoka to energetyczna tkanina, która okrywając istniejący budynek tworzy jego zupełnie nowy wizerunek, kreując jednocześnie zróżnicowane przestrzenie wewnętrzne, umożliwiające organizację szerokiego spektrum aktywności kulturalnych. Likwidacja lub drastyczna przebudowa zastanej struktury, będącej śladem naszych czasów, historii i kultury, przekreślałaby przebytą już drogę. Niezbędna jest korekta systemu istniejącej przestrzeni i jej logiki, zarówno wewnątrz wydzielonej struktury jak i w stosunku do zewnętrznego kontekstu budynku. Korekta, nie tylko na poziomie dosłownym – fizycznym, ale również duchowym. W czasach pogoni za modą, żurnalowym czy też billboardowym ekshibicjonizmem, powrót do podstawowych wartości w architekturze, opartych na uporządkowaniu zastanej struktury, staje się swoistą „kotwicą” i siłą nowego „Teatru w budowie”. Prosta, „niekomponowana”, fleksybilna forma umożliwia także ewentualne zmiany w czasie przyszłego użytkowania obiektu.

Na poziomie parteru nowy „Teatr w budowie” otwiera się na otaczające przestrzenie we wszystkich kierunkach, dzięki nowym połączeniom pieszym w relacji do otaczającego miasta. Budynek od strony północnej poprzedza otwarta przestrzeń placu, będąca wyraźnym przedpolem dla ekspozycji nowej bryły teatru oraz przyszłej siedziby Urzędu Marszałkowskiego wraz z Centrum Kongresowym. Plac jest jednocześnie kontynuacją wielofunkcyjnego obiektu. Odkryta powierzchnia zachęca do różnorodnego wykorzystania placu na manifestacje, wystawy plenerowe i wszelkie aktywności kulturalne. Lokalizacja na przełamaniu głównej osi urbanistycznej Lublina, a w szczególności w węźle ważnych w skali miasta ciągów pieszych, zapewnia stały ruch i publiczną aktywność placu. Od strony północnej plac ograniczają dwie wysokie, multimedialne dominanty umieszczone w domyślnych narożnikach placu. Dodatkowe rozdzielenie jezdni (umyślnie spowalniające ruch kołowy) ma za zadanie wciągnięcie placu teatralnego do struktury śródmieścia i swoistą „ekologizację” przestrzeni Alei Racławickich, z nastawieniem na dominację ruchu pieszego. Atrakcyjność budynku i placu w połączeniu z korzystną lokalizacją oraz dynamiką programu „Teatru w budowie” pozwolą na stworzenie przestrzeni rekreacji i organizacji czasu wolnego dla mieszkańców Lublina i gości miasta. Szerokie wejście północne prowadzi schodami do holu sali teatralnej i na wewnętrzną „aleję kultury”, zakończoną po przeciwnej stronie budynku wejściem południowym. Ukształtowanie na tym kierunku publicznego pasażu ma za zadanie umiejętne powiązanie dwóch istotnych przestrzeni miejskich zlokalizowanych w sąsiedztwie „Teatru w budowie”, tj. placu przed galerią handlową Lublin Plaza po stronie północnej oraz Ogrodu Saskiego po stronie południowej. Zaprojektowana aleja jest głównym elementem scalającym najważniejsze przestrzenie publiczne na zewnątrz, ale również i wewnątrz budynku. Wspólnie z nowymi przejściami w poziomie parteru i kolejnych pięter, a także całą powierzchnią dachu istniejącego budynku teatru (platformą spotkań), tworzy wielokondygnacyjną, zróżnicowaną przestrzennie strefę publiczną, będącą swoistym „hipermarketem kultury”. „Przejściowa „ pozycja obiektu, w dosłownym tego słowa znaczeniu, pomiędzy historyczną tkanką śródmieścia i „nowym” kampusem, a w przenośni również pomiędzy historią i współczesnością, racjonalizmem i mistyką, trwałością i przemijaniem, wschodem i zachodem, pozwala na ekspozycje obiektu tej rangi w formie „niestabilnej”. W formie, odwołującej się jednocześnie do współczesnych wartości i idei ekorozwoju. Prosta bryła nowego obiektu oraz uporządkowany układ wewnętrzny w dostateczny sposób podkreślają miastotwórczy charakter „zawartości” budynku. Trzonem nowego „Teatru w budowie” pozostają reprezentacyjne sale: teatralna i filharmonii. Urządzenia techniczne związane z wyposażeniem sceny i widowni teatralnej zaprojektowano ściśle według wytycznych zamawiającego, zgodnie z obowiązującymi przepisami i wymogami technologicznymi. Połączone ze sobą foyer obydwu sal, dzięki „alei kultury” (bezpośrednio w poziomach 0 i +2 i dachu), nie są już osobnymi elementami, ale dodatkowo zintegrowane z pozostałymi instytucjami tworzą jednorodny organizm. W wyniku projektowanego udrożnienia systemu przestrzeni publicznych w budynku, pomieszczenia magazynów, warsztatów i stolarni aktualnie administrowane przez Teatr Muzyczny przeniesiono na poziom -1, co jednak w żadnej mierze nie zakłóca powiązań technologicznych teatru. Wejście od strony ulicy M. Skłodowskiej Curie, będące przeciwległym biegunem wewnętrznej „alei kultury”, prowadzi także do foyer Filharmonii na piętrze oraz na dolny poziom mediateki, zlokalizowanej w południowo – zachodnim narożniku obiektu. Ze względu na uruchomienie głównej sceny teatralnej, można oczekiwać zmiany przeznaczenia Teatru Muzycznego, który proponuje się wykorzystać do koncertów o charakterze klubowym. Stąd też na poziomie podziemia zaproponowano lokalizację kawiarni muzycznej w połączeniu ze „sceną klubową”. Podążając wzdłuż alei zaprojektowano sale seminaryjne oraz księgarnię, restaurację i bistro, które sezonowo wykorzystywać będą ogród teatralny, przewidziany przy kwartale zieleni od strony zachodniej.

architects:
Marcin Jojko
Bartlomiej Nawrocki
Josef Kiszka

students:
Tomasz Berezowski
Przemyslaw Fojcik
Tomasz Leszczynski
Iwona Tkocz

Europaconcorsi Beta

Teatr w budowie